Wreszcie świątecznie

Miało być w poniedziałek. Tydzień temu... Dużo się dzieje, jak zawsze. Z resztą patrząc na to, co się dzieje w naszym kraju, to jakoś mi tak nie bardzo świątecznie. W myśl zasady jednak, że mój blog nie jest miejscem dyskusji politycznych oraz z nadzieją, "że jeszcze będzie normalnie", skusiłam się, by coś tam naskrobać. 

Na początek bombki. W tym roku zachorowałam na te o wyglądzie metalu. Niestety nie miałam czasu, żeby biegać za tymi preparatami, które idealnie udają mosiądz, czy inne żelastwo. Bombki ze styropianu pomalowałam na czarno, a później gąbeczką na srebrno. Na początek przykleiłam bawełnianą, koronkową tasiemkę. Malowałam w ten sposób drewniane świeczniki kilka lat temu i wtedy się sprawdziło. Teraz także.

Przy okazji jedna z bombek powstała na zamówienie.

W jednym z marketów kupiłam dzwoneczki. Cały słoik! Zrobiłam więc sobie wianuszek, który podobał mi się już rok temu. I jeszcze jeden malutki. A co!

Powstały także choinki. Mój najwspanialszy na świecie Mąż wymyślił do nich podstawki z poliwęglanu. Nóżka do drzewka zrobiona jest z pałeczek do chińszczyzny. Wykrój według wzoru Elen Kogan. 

Na koniec szydełkowe aniołki i gwiazdka, które dostałam od mojej kochanej cioci Irenki. Takie delikatne i lekkie! Pięknie prezentują się na choince! 

Świąteczne drzewko już stoi. Wczoraj wieczorem ubraliśmy choinkę w gronie rodzinno-przyjacielskim. Wcześniej byliśmy na wigilii na naszym rynku. No cóż... za tydzień będziemy już biesiadować. 

Miłego tygodnia i radosnego oczekiwania Wam życzę!

Achillea millefolium

Chodząc na spacery, do sklepu, czy pracy na pewno widzicie trawniki usiane białymi, drobnymi kwiatkami, zebranymi w piękne kwiatostany. Prosta, ascetyczna niemal forma tej rośliny jest sprzeczna w porównaniu z jej zastosowaniem. Mowa o krwawniku pospolitym. To zioło, często uznawane za chwast, działa przeciwbakteryjnie, żółciotwórczo, przeciwzapalnie, bakteriostatycznie. Stosowany jest jest na brak apetytu, wzdęcia, niestrawność, zewnętrznie w stanach zapalnych skóry i błon śluzowych lub jako środek przyspieszający gojenie się ran. Szczegółowo o tej wspaniałej roślinie możecie poczytać TU. Jeśli wierzyć w jego znaczenie magiczne,  wpływa także ochronnie, wspomaga świadomość, chroni dom i otoczenie. Jeśli Was ten aspekt zaciekawił, to zajrzyjcie TUTAJ. Ja do tego podchodzę sceptycznie, ale bardzo mnie interesuje inny wymiar ziołolecznictwa. Głównie ze względów poznawczych, że tak powiem antropologiczno-kulturowych. 

Codziennie jesteśmy z Łucją na dworze, a plac zabaw tuż obok naszego bloku jest po prostu przykryty kocem z krwawnika. Dwa dni temu zabrałyśmy więc na spacer koc, koszyk oraz nożyczki. To była wspaniała, wspólna zabawa - zbieranie kwiatków. Po powrocie do domu zrobiłam z drutu okrąg - bazę do wianka. Następnie powiązałam kwiatki w maleńkie bukieciki i przymocowałam je sznurkiem do podstawy. Dodałam lnianą kokardę. Nie jestem wirtuozem plecenia wianków, więc dzieło wyszło trochę koślawe i o niezbyt regularnej formie, ale i tak jestem zadowolona. Wisi sobie teraz przy lustrze w przedpokoju. 

Tymczasem jutro skoro świt wyjeżdżamy na długo oczekiwany urlop. Mam nadzieję, że wypoczniemy w Bieszczadach. Oczywiście Łucja jest przekonana, że spotkamy wilka i niedźwiedzia. Ja liczę jedynie na dobrą pogodę i spokój. Do domu wrócimy w następną niedzielę, więc oczekujcie obszernej fotorelacji. 

Wiklinowe wianki wielkanocne, czyli green power

Dziś w dalszym ciągu wielkanocnie. Po zrobieniu koszyków, o tych pisałam TUTAJ, zostały mi niewykorzystane gałązki. Bardzo nie lubię marnotrawstwa, więc uwiłam z nich trzy wiklinowe wianki. Postanowiłam wykorzystać bardzo modny ostatnio motyw łapacza snów i w tym klimacie wykonałam świąteczne ozdoby. Wzięłam dziesiątki metrów różnych tasiemek, maleńkie jajeczka, a także takie trochę większe, zrobione na szydełku. Do zrobienia elementów z masy solnej zainspirowała  mnie Łucja, która razem z Michałem zrobiła kwiatki i figurki z ciastoliny. Do tego kilka guzików i świąteczne wianki gotowe! Okazało się, że w najbliższym czasie będę robiła na specjalne zamówienie łapacz snów, więc miałam niezły trening. 

A jak Wasze przygotowania do świąt? Bo ja - oprócz dekoracji - jestem w totalnym proszku jeszcze. Absolutnie nie czuję, że Wielkanoc już za tydzień... Tymczasem minionych kilka dni upłynęło nam pod znakiem pękniętej rury w łazience, co skończyło się wycięciem w ścianie dziury 1 x 0,5 m (ubezpieczyciel wyliczył koszt naprawy na cała 112 zł!). Na domiar złego w pracy szlag trafił mi plik uzupełniany przez osiem lat. Mimo najszczerszych chęci pomocy, nawet moi koledzy - informatycy rozkładają ręce. Tyle pracy poleciało w kosmos! Część na szczęście jest do odtworzenia na postawie dokumentów papierowych, ale niestety najważniejsze elementy nie... Wybaczcie więc, że mniej mnie tutaj ostatnio. Niedługo wrócę do Was z porcją świeżutkich jajek :) Do miłego! 

Nie mam sił wymyślać rozsądnego tytułu...

Wybaczcie, że nie będę się rozpisywać, ale dochodzi północ, a ja mam za sobą imieninową kartkę, rowerowy stroik oraz ogromną górę prasowania i prania, a to wszystko w ciągu ostatnich trzech godzin. Chciałam tylko wspomnieć, że nadszedł najwyższy czas na pierwszy wpis wielkanocny i pierwsze ozdoby. Poczyniłam dwa eko-wianuszki. Posłużyły mi do tego małe jajka styropianowe (w ilościach hurtowych nadesłane w ubiegłym roku przez moją Mamę. Mamo, jeśli to czytasz - nie przysyłaj mi jajek w tym roku, proszę!). Do tego stara książka, klej, taśma dwustronnie klejąca, sznurek, serwetka z piórkami, kawałek drutu...  Zapraszam do obejrzenia fotek.

Jesień u Bluszczów

Dziś będzie bez chwalenia się moim talentem prozatorskim. Będą zdjęcia. Dużo zdjęć. Bo słowami nie da się wyrazić, jak bardzo się cieszę, że nadchodzi jesień. Z tej okazji poczyniłam kilka skromnych dekoracji w domu. W zasadzie zrobiło się wrzosowo – w kuchni na oknie stoją już od miesiąca (donice ze sklepu fajnedonice.pl). 

Na stole w salonie umieściłam bukiet przytargany z lasu.

Po ostatnim spacerze na kuchennym oknie zawitał też sznur prawdziwków. Znaleźliśmy je na skarpie przy drodze, wśród dębów.

 

A na koniec, ze skarbów przytarganych z lasu i okolic mojego mieszkania poczyniłam koszyczek z ludzikiem, który zdobi nasz przedpokój oraz wianek dla Łucji do żłobka. Moja Córcia jest teraz w grupie „Motylki”, więc nie mogło zabraknąć odpowiedniej karteczki z informacją. 

Na koniec przypominam jeszcze o moim jesiennym candy (odsyłacz w pasku bocznym).

Trzymajcie się cieplutko! Ja tam jutro przed pracą zawędruję do parku zobaczyć, czy mgła będzie i czy słońce będzie przeświecać przez gałęzie drzew tworząc baśniowy klimat…

takie tam świąteczne…

Bożonarodzeniowe szaleństwo w pełni! U mnie już prawie wszystko gotowe, na szczęście. Chciałam Wam pokazać moje ostatnie świąteczne poczynania – garść kartek, masosolne reniferki (pierwowzór znalazłam na zszywka.pl) oraz wianek. Wybaczcie, że nie będę się rozpisywać. Mam nadzieję, że teraz, kiedy będę miała trochę wolnego, odwiedzę Was ze świątecznymi życzeniami. Do zobaczenia zatem! Tymczasem zapraszam do obejrzenia zdjęć.